KsięgaGości

Na pozór siedlisko wulgaryzmów... I gdy już mam chęć się poddać i nie czytać dalej, Wojaczek jak na złość, na końcu wiersza doda taką myśl, że zwala mnie z nóg...
Majstersztyk.

Piszę pracę licencjacką, opierając się na poezji Wojaczka, do której ekfrazą będzie poezja kolejnego z przeklętych Jimmiego Morrisona, a wybrane motywy przedstawię w dydaktyce języka polskiego, najprawdopodobniej w gimnazjum :) Dziękuję autorowi w imieniu "zaczytanych" za skrzętne prowadzenie strony.

Wojaczek mnie zafascynował. Fascynuje dalej. Jego poezja pochłania i konsumuje moją rozbełtaną psychikę, żeby zaraz potem ją wyrzygać. On zawsze ma sens.

Znalazłem na strychu książkę Wojaczka. Zacząłem czytać nim się obejżałem byłem już na ostatniej stronie. Rafał Wojaczek był niewątpliwie wielkim poetą.

Dzięki wszystkim za komentarze, szczególnie te krytyczne. Nie ukrywam, że na stronie było wiele błędów, które na szczęście udało się poprawić.
@Komon
Masz rację, zdjęcia były źle opisane. Dzięki za ich korektę.
@kasandra
Wiersze Rafała zostały jeszcze raz przejrzane i poprawione. Większość z rażących błędów zostało usunięte.

Jeśli znajdziecie jakieś błedy na stronie, nie wahajcie się zostawić komentarz.

Pozdrawiam, Marek

Wojaczek to rzeczywiscie fantastyczna osoba, której teksty sa poruszajace.
Zawracam sie do was, wielbicieli jego poezji z niewielka prosba. Do prezentacji maturalnej wziąłem sobie jego utwór w odniesienu do buntu, jednak pojawiły mi sie niewielkie problemy z interpretacja jego utworu pt. "Ballada bezbozna", poza tym nie wiem do konca czy moje przemyslenia ida w dobra strone. Myslałem ze nie bede miał problemów z tym tekstem, lecz wyszło inaczej. Jesli chcielibyscie cos mi zasugerowac to bardzo prosze mój e-mail to: krupczyk@poczta.fm Z góry dzieki i pozdrawiam!

Ciekawa osoba, ciekawy koniec, średnie wiersze, acz w bardzo realny, obrazowy, często wręcz brutalny sposób przedstawione. Jednakoż nadal wolę Stachurę.

Uzupełnienie do komentarza poniżej: pomyliłem się co do korekty opisu zdjęcia nr 6. Fotografia w "Utworach zebranych" była inna, choć pochodziła z tej samej serii (sesji) z wiosny roku 1971 - Rafał Wojaczek z głową lekko zwróconą w prawą stronę, w przyciemnionych okularach, oparty o pień drzewa, z długopisem w kieszeni koszuli i prześwitującą paczką papierosów ( zapewne "extra mocnych" bez filtra - takie palił). Właśnie to zdjęcie przez długie lata było jedynym znanym z publikacji wizerunkiem Poety.

Przepraszam i pozdrawiam jeszcze raz

Gratuluję strony! Utwory Wojaczka poznałem w rok po Jego śmierci, miałem wtedy 16 lat. Zrobiły ( i robią do dziś ) ogromne wrażenie, popchnęły mnie do studiów polonistycznych i zainteresowania poezją. Poza niezmiennie potężną siłą wyzwalania uczuć, R.W. jest dla mnie także mistrzem języka, sugestywności i obrazu. Jest również artystą integralnym i wolnym - wbrew obowiązującym modom i nowofalowym poetykom dążącym do tradyjnych form. Już w latach 70-tych był legendą, Z powodu niedostępności w księgarniach Jego tomiki kradziono z bibliotek, a wiersze - co zupełnie niebywałe w XX. w - krązyły w odpisach ręcznych czy maszynowych. Na studiach mówiliśmy i żyliśmy Wojaczkiem, był taki czas, kiedy znałem na pamięć większość tego, co napisał. Należy z pewnością do zaledwie kilku największych i najważniejszych poetów w całej historii polskiej literatury, a opis Jego prawdziwej roli czeka wciąż na swojego autora i badacza. Przy okazji tego wpisu chciałbym skomentować niektóre zdjęcia R.W. zamieszczone na stronie:
2. ( "okres szkolny") - na pewno nie jest to zdjecie R.W. z okresu szkolnego, czyli sprzed 1965 roku ( włosy, fryzura - porównanie do "pewnych" fotografii z tamtego czasu ). Przypuszczam, że to zdjęcie Jego brata Andrzeja ( aktora ) z lat mniej więcej 1967 - 1970
3. ( "okres studiów" ) - to jest właśnie zdjecie ze szkolnych lat, zrobione w roku 1961 w Wiśle ( R.W. ma lat 16 )
5. ( "rok 1968 w Karwi") - zdjęcie wykonane naprawdę w roku 1971 ( zresztą charakterystyczny dla tamtych czasów wygląd ), na krótko przed śmiercią, w ostatniej serii zdjęć zrobionych R.W.
6. ( "rok 1965") - zdjecie naprawdę wykonane wiosną 1971, pochodzące z tej samej serii, co poprzednie, przed długi czas jedyne znane publicznie zdjęcie R.W. , zamieszczone w słynnym, pośmiertnym wydaniu "Utworów zebranych" w oprac. B.Kierca i ze wstępem T.Karpowicza (Wrocław, Ossolineum 1976).
7.("lata 60-te") - konkretnie rok 1968 w Karwi nad morzem.

Dane do korekty opisów zdjęć częściowo zaczerpnąłem z ksiązki Macieja M.Szczawińskiego "Rafał Wojaczek, który był" ( Katowice 1993 )

Pozdrawiam wszystkich

Wojaczka czytam od 15 roku życia... pisałam prace maturalną na jego temat i prace dyplomowe... mam nadzieje, ze doktorat tez o nim napisze...
jego poezja to cos niesamowitego...
jesli kogoś interesuje zarówno jego życiorys to polecam książki;
1) Bogusław Kierc, Rafał Wojaczek: prawdziwe życie bohatera
2) Wojaczek wielokrotny pod red. nStanisława Beresia
warto przeczytać!