Życie roi się od szyb (...)

Życie roi się od szyb, by przebić głową
i wskoczyć prosto do ust Królowej.
Życie roi się od gwiazd, co niszczą oczy,
gnieżdżą się w lampie i w mózgu.

A to nie są szyby z cukru ani koce.
A to nie jest Królowa, co ma zmysł
pieszczoty, i wypluwa na bruk w kałużę krwi.
A to są gwiazdy, co się śmieją trzypiętrowo.